لوله‌های PPR معمولی دارای شکاف‌هایی بین مولکول‌های پلاستیکی در دیواره‌های خود هستند که به اکسیژن اجازه می‌دهند به داخل آب نفوذ کند. هر چه دمای آب بیشتر باشد، نفوذ اکسیژن شدیدتر است. لوله‌های مانع اکسیژن PPR یک لایه مانع اکسیژن EVOH (ساختار پنج لایه: لایه داخلی PPR - لایه چسب - EVOH - لایه چسب - لایه بیرونی PPR) اضافه می‌کنند تا از نفوذ اکسیژن به سیستم آب جلوگیری کنند. آنها عمدتاً در سیستم‌های گرمایش بسته (دیگ‌های-دیواری، رادیاتورها، سمت ثانویه گرمایش از کف) استفاده می‌شوند. آب سرد خانگی معمولی معمولاً به لوله های مانع اکسیژن نیاز ندارد.
توابع اصلی
· محافظت از اجزای فلزی سیستم و کاهش خوردگی. سیستم‌های گرمایشی حاوی مبدل‌های حرارتی دیگ بخار، رادیاتورهای فولادی، پمپ‌های آب، دریچه‌های مسی و منیفولد هستند. اکسیژن موجود در آب به طور مداوم فلز را اکسید کرده و زنگ و لجن تولید می کند. زباله‌های زنگ‌زدگی با آب گردش می‌کنند، مبدل‌های حرارتی را مسدود می‌کنند، پروانه‌های پمپ را فرسوده می‌کنند، باعث ایجاد صدا، کاهش تبادل حرارتی و کاهش طول عمر دیگ‌ها و رادیاتورها می‌شوند.
لوله‌های PPR معمولی که در سیستم‌های گرمایش بسته استفاده می‌شوند، در طول زمان مستعد نفوذ اکسیژن هستند و رادیاتورهای فولادی را مستعد زنگ‌زدگی و نشت داخلی می‌کنند. لوله‌های مانع اکسیژن نفوذپذیری اکسیژن را تا حد استاندارد DIN4726 کاهش می‌دهند و به طور قابل توجهی اکسیداسیون و خوردگی را کاهش می‌دهند.
· کاهش لجن و رسوب، حفظ راندمان گرمایش
اکسیژن باعث رشد میکروارگانیسم های هوازی می شود و لجن بیولوژیکی تولید می کند. همچنین تشکیل مقیاس را تسریع می کند. لجن و رسوب چسبیده به دیواره لوله باعث کاهش راندمان تبادل حرارت می شود. به ازای هر 1 میلی متر افزایش در ضخامت مقیاس، دمای گرمایش می تواند 3-6 درجه کاهش یابد و در نتیجه گرمایش ناکافی و مصرف انرژی افزایش یابد. لوله های مانع اکسیژن از تشکیل جلبک و لجن بیولوژیکی جلوگیری می کنند و سیستم آب را در طولانی مدت تمیزتر نگه می دارند.
· طول عمر کل سیستم گرمایش، کاهش تعمیر و نگهداری
سیستم های گرمایش کامل گران هستند. استفاده از لوله‌های PPR مانع از اکسیژن، زنگ زدگی و ناخالصی‌ها را کاهش می‌دهد، دفعات تمیز کردن لوله، تعویض پمپ و تعمیر و نگهداری مبدل حرارتی را کاهش می‌دهد و در نتیجه طول عمر کلی سیستم را افزایش می‌دهد.
چه زمانی لازم است و چه زمانی غیر ضروری است؟
· مناظری که در آن لوله های مانع اکسیژن PPR توصیه می شود
دیگ‌های دیواری-، رادیاتورهای فولادی، سیستم‌های گرمایش حلقه بسته. سیستم‌های آب گرم{2}}لوله بسته تجاری کوچک، لوله‌های گردش HVAC.
· مناظری که در آن لوله های مانع اکسیژن مورد نیاز نیست: آب سرد خانگی معمولی، آب لوله کشی (سیستم باز، آب دائما در حال جریان و تغییر است، نفوذ اکسیژن ناچیز است). سیستم های آب ساده بدون قطعات فلزی و تمام قطعات پلاستیکی.
نکات مهم
· هنگام خرید، به دنبال لوله های مانع اکسیژن EVOH پنج لایه-هم-اکسترود شده باشید. لایه مانع اکسیژن در وسط لوله قرار گرفته است، نه یک پوشش سطح. هنگام برش لوله ها، لایه میانی مانع اکسیژن را آسیاب نکنید و آسیب نرسانید، در غیر این صورت اثر مانع اکسیژن از بین می رود.
· لوله های مانع اکسیژن فقط می توانند نفوذ اکسیژن را کاهش دهند، نه به طور کامل خوردگی را از بین ببرند. همچنان توصیه می شود طبق مقررات، یک عامل محافظ گرمایشی به سیستم گرمایش اضافه شود.
·لوله های مانع اکسیژن PPR معمولی ≠ آلومینیوم-لوله های کامپوزیت پلاستیکی. لایه آلومینیوم مانع کامل اکسیژن را فراهم می کند، در حالی که EVOH مانع بالایی را ایجاد می کند. فرآیندهای تولید متفاوت است.
لوله های مانع اکسیژن PPR برای آب لوله کشی نیستند. ارزش اصلی آنها محافظت از اجزای فلزی در سیستم های گرمایش بسته، جلوگیری از زنگ زدگی و گل و لای و حفظ راندمان گرمایش است.
