در دهه گذشته، بازارهای بزرگ به طور مداوم مقررات ایمنی خود را برای آب آشامیدنی و مواد تماس با غذا ارتقا داده اند. دستورالعمل تجدید نظر شده 2020 اتحادیه اروپا برای آب آشامیدنی (EU) 2020/2184 الزامات ارزیابی برای تأثیر سلامت مواد توزیع آب را تقویت کرد و کشورهای عضو را ملزم به ارائه گواهیهای انطباق بهداشتی قابل ردیابی برای لولهها و اتصالات تجاری در دسترس کرد. سیستم صدور گواهینامه شخص ثالث- NSF تحت قانون آب آشامیدنی ایمن ایالات متحده نیز از اصل "ارزیابی بر اساس فرمولاسیون محصول خاص" پیروی می کند. کارخانههای جدید فرآوری مواد غذایی در خاورمیانه و آسیای جنوب شرقی اغلب مستقیماً استانداردهای WRAS یا NSF را هنگام انجام ممیزیهای طرف دوم توسط مارکهای اروپایی و آمریکایی اتخاذ میکنند. در این زمینه، «لولههای-غذایی» از یک مزیت اختیاری به یک الزام اجباری با مستندات مطابقت تبدیل شده است.
زنجیره های مولکولی PPR (Polypropylene Random Copolymer) تنها از عناصر کربن و هیدروژن تشکیل شده و حاوی فلزات سنگین نیستند. محصولات لوله کشی سازگار با PPR با استفاده از رزین پایه پلی پروپیلن مواد غذایی-بدون افزودن تثبیت کنندههای مبتنی بر سرب- تولید میشوند، بنابراین مسیر مواد مضر مانند سرب، کادمیوم و جیوه برای شستشو از دیواره لوله در سطح مواد خام حذف میشوند.
در مقابل، لوله های فولادی گالوانیزه پس از جریان طولانی آب، دیواره های داخلی خود را خورده می کنند و اجازه می دهند زنگ و لایه های روی فرسوده به داخل محیط نفوذ کنند. برخی از فرمولهای PVC به نرمکنندهها و تثبیتکنندهها متکی هستند که نگرانیهایی را در مورد مهاجرت افزودنی ایجاد میکند. در حالی که پردازش PPR هنوز از آنتی اکسیدانها و مستربچهای رنگی استفاده میکند، فرمول اصلی آن بر اجزای سمی تکیه نمیکند، که پیش نیازی برای گنجاندن آن در بحثهای درجه- مواد غذایی است.
خطوط لوله کارخانه فرآوری مواد غذایی نه تنها آب خالص بلکه آب میوه، شراب، آب پنیر و محلولهای{0}}تمیزکننده کم غلظت را نیز انتقال میدهند. PPR اساساً از نظر شیمیایی نسبت به این رسانهها بیاثر است، واکنشی نشان نمیدهد و بنابراین طعم، رنگ یا ترکیب مایع را تغییر نمیدهد-که عاملی حیاتی برای صنایع نوشیدنی و چاشنی است.
شاخص دیگر ناهمواری دیواره داخلی است. لولههای PPR سازگار معمولاً دارای ناهمواری دیواره داخلی هستند که تا Ra <0.8μm کنترل میشود و در نتیجه سطح متراکم و صافی ایجاد میکند که از چسبیدن رسانه به دیوارهها و تشکیل مقیاس جلوگیری میکند و همچنین تشکیل بیوفیلمها را دشوار میکند. در مقایسه با لولههای فلزی با دیوارههای داخلی ناهموار، در شرایط جریان آب طولانیمدت تمیزی بالاتری از خود نشان میدهند.
عاملی که در حمل و نقل درجه{0}غذا به راحتی نادیده گرفته میشود این است که بخشهای لوله در معرض نور یا نور مصنوعی به راحتی میتوانند به دلیل اثرات ترکیبی آب، نور و مواد مغذی آلی باعث رشد خزه و میکروارگانیسمها در داخل لوله شوند. لولههای سبز مسدودکننده نور، عبور نور را به کمتر از 0.2% از طریق رنگآمیزی لوله کاهش میدهد، و تولید مثل میکروارگانیسمهای فتوسنتزی را به دلیل کمبود نور دشوار میکند. این نوع لوله آب PPR برای حمل و نقل حلقه بسته درازمدت که در آن قرار گرفتن در معرض نور کامل امکان پذیر نیست مناسب است.
لولههای PPR فقط در صورت استفاده صحیح برای کاربردهای غذایی مناسب هستند: حداکثر دمای کارکرد طولانیمدت{{1} 70 درجه است و میتواند مایعات با دمای بالا- آنی تا 95 درجه را تحمل کند. آب جوش و بخار بالای 100 درجه قابل استفاده نیست. محیط به آب تمیز و مواد غذایی ملایم-مایعات درجه محدود می شود. اسیدهای قوی، قلیایی های قوی و حلال های آلی می توانند باعث خوردگی یا تورم شوند. عمر طراحی 50 ساله بر اساس ساخت و ساز استاندارد و شرایط عملیاتی سازگار است. پارامترهای همجوشی حرارتی کنترل نشده به طور مستقیم بر عمر خدمات واقعی تأثیر می گذارد.
لولههای PPR به دلیل عملکرد جامع در ایمنی مواد، قابلیت تأیید گواهینامه، بیاثر بودن شیمیایی، تمیزی دیواره داخلی، کنترل گرههای اتصال، و-مسدود کننده نور و خواص بازدارندگی جلبک-در زمینه حمل و نقل مواد غذایی{0}}به رسمیت شناخته شدهاند. برای خریدار، تعیین اینکه آیا یک لوله آب PPR برای یک پروژه غذایی مناسب است یا خیر، باید بر اساس سه واقعیت باشد: اینکه آیا از مواد PPR بکر استفاده میکند، آیا دارای گواهی سلامت شخص ثالث برای بازار مربوطه است یا خیر، و اینکه آیا پارامترهایی مانند نرخ مسدود شدن نور و ناهمواری توسط اندازهگیریهای واقعی پشتیبانی میشوند، نه بیانیه متنی «درجه غذایی» در تبلیغات.
