در سالهای اخیر، تعمیر و نگهداری خانه DIY به یک روند جهانی تبدیل شده است. از اروپا تا آسیای جنوب شرقی، بیشتر و بیشتر صاحبان خانه ترجیح می دهند در چیدمان سیستم های تامین آب خود برای کنترل کیفیت مواد و هزینه های ساخت شرکت کنند. PPR (پلی پروپیلن کوپلیمر تصادفی) به دلیل مزایای بهداشتی، ایمنی و اتصالات همجوشی حرارتی قابل اعتماد، به یک ماده لوله رایج برای بازسازی سیستم آب سرد و گرم خانه تبدیل شده است. این مقاله به تشریح مراحل استاندارد و اقدامات احتیاطی برای نصب لوله های آب PPR و اتصالات لوله PPR در منزل بر اساس ISO 15874 و فرآیندهای رایج در بازارهای بزرگ جهانی می پردازد.
یک طرح لوله کشی کامل باید قبل از نصب در خانه تعیین شود. لوله های آب PPR را می توان مستقیماً در شیارهای دیواری یا لایه های تسطیح کف دفن کرد. دفن مستقیم در زیر خاک توصیه نمی شود، زیرا خاک مستعد فشار خارجی است و نگهداری لوله در آینده را دشوار می کند. نصب مخفی در دیوار یا سقف ترجیح داده می شود.
فهرست ابزار شامل یک دستگاه برش لوله اختصاصی، نشانگر، نوار اندازه گیری، پارچه نخی تمیز، و یک دستگاه جوشکاری ذوب داغ با دمای کنترل شده- است. دستگاه جوش باید به طور قابل اعتمادی زمین شود. پس از پیش گرم کردن، به چراغ های نشانگر توجه کنید: قرمز نشان می دهد که گرمایش در حال انجام است و سبز نشان می دهد که دمای تنظیم شده (معمولاً 260 درجه) رسیده است و جوشکاری می تواند شروع شود. قبل از ساخت، مشخصات قطر بیرونی لوله ها و اتصالات را بررسی کنید. مخلوط کردن سری های مختلف لوله ممنوع است.
از لوله برش های اختصاصی برای برش لوله های آب PPR استفاده کنید و از برش تمیز عمود بر محور لوله اطمینان حاصل کنید. قبل از عملیات ذوب داغ، ناحیه جوش لوله و داخل سوکت اتصالات لوله PPR را با یک پارچه نخی تمیز پاک کنید تا روغن و گرد و غبار پاک شود.
اگر انتهای لوله دارای خراش یا لایه اکسیدی باشد، بخش آسیب دیده باید قطع شود. طول برش استاندارد 2-3 سانتی متر است. برای آسیب عمیق تر، تا 4-5 سانتی متر گسترش دهید. عمق درج را روی لوله علامت گذاری کنید تا مطمئن شوید که پس از ذوب{6} گرم از قرار دادن دقیق آن اطمینان حاصل کنید.
لوله و اتصالات را به آرامی به داخل هسته قالب دستگاه جوش فشار دهید و آستین را در موقعیت مشخص شده قرار دهید. لوله را در طول فرآیند گرمایش نچرخانید یا کج نکنید. دمای استاندارد ذوب داغ باید به طور پایدار در 260 درجه (5± درجه) کنترل شود. زمان گرمایش باید بر اساس قطر لوله و دمای محیط با مراجعه به جدول پارامترهای سازنده باشد.
در محیطهای با دمای پایین-(محلهای ساختمانی بدون گرمایش در زمستان)، زمان گرمایش را میتوان به طور مناسب افزایش داد، اما دستورالعملهای سازنده لوله باید به شدت رعایت شود تا از گرم شدن بیش از حد و کوچک شدن قطر داخلی لوله جلوگیری شود.
پس از گرم شدن، لوله را به سرعت وارد سوکت اتصالات کنید و لوله را هم محور و مستقیم نگه دارید. فقط اصلاحات زاویه کوچک مجاز است، با انحرافات در 5 درجه کنترل می شود. اگر انحراف از این محدوده بیشتر شود، لوله باید قطع شود و دوباره{3}} فیوز شود. چرخش لوله در طول فرآیند درج ممنوع است.
پس از همجوشی، لوله و اتصالات را با تکیه بر خنک کننده طبیعی نسبتاً ثابت نگه دارید. سمپاشی با آب سرد یا استفاده از باد شدید برای تسریع در خنک سازی اکیدا ممنوع است. خنک شدن ناگهانی باعث کریستالیزاسیون ناهموار مواد، کاهش چقرمگی مفصل و نشت احتمالی می شود.
قبل از شروع کار لوله گذاری و آب بندی ترانشه، آزمایش فشار آب باید انجام شود. آب باید به آرامی از پایین ترین نقطه خط لوله تزریق شود و یک نقطه تهویه باید در بالاترین نقطه تنظیم شود تا قبل از تحت فشار قرار دادن هوا کاملاً تخلیه شود.
مشخصات عمومی ساخت و ساز تصریح می کند که فشار آزمایش برای خطوط لوله آب سرد باید 1.5 برابر فشار کاری سیستم، با حداقل 0.6 مگاپاسکال باشد. برای خطوط لوله آب گرم، فشار آزمایش باید مطابق با اسناد طراحی باشد، معمولاً کمتر از 1.5 برابر فشار کاری نیست. زمان نگهداری فشار نباید کمتر از 1 ساعت باشد، و استاندارد پذیرش عمومی در صنعت بهسازی خانه ایجاب می کند که افت فشار نباید از 0.05 مگاپاسکال تجاوز کند.
توصیه میشود که آزمایشهای فشار را در بخشها انجام دهید و اطمینان حاصل کنید که هر بخش قبل از اتصال به شبکه اصلی خط لوله آزمایش را پشت سر گذاشته است. این امر از مشکلات در تعیین محل نشتی در طول آزمایش فشار کلی جلوگیری می کند. برای تست فشار و آب بندی، ابتدا باید از شمع های اختصاصی تست فشار PPR استفاده کرد و پس از اتمام پروژه، آنها را با اتصالات لوله استاندارد جایگزین کرد.
نصب لوله ها و اتصالات PPR در خانه را می توان با موفقیت با استفاده از روش های استاندارد تکمیل کرد. از طرح اولیه، تمیز کردن لوله، جوشکاری ذوب حرارتی گرفته تا آزمایش فشار آب، هر مرحله دارای استانداردهای پارامتر قابل اجرا است. با پیروی از فرآیندهای استاندارد شده، مالکان خانه نه تنها می توانند ساخت و ساز بهسازی خانه را کنترل کنند، بلکه می توانند یک سیستم تامین آب مسکونی نیز بسازند که مطابق با استانداردهای بهداشت و ایمنی بین المللی باشد.
